🖋️ نویسنده: جومپا لاهیری (برنده جایزه پولیتزر ۲۰۰۰)
🛂 نشر: چشمه (ترجمه غزل امید)
💞 ژانر: مجموعه داستان کوتاه / ادبیات مهاجرت /slice-of-life
🌟 درباره کتاب (داستانی – بدون اسپویل):
«داستانهای رمی» مجموعهای از ۹ داستان کوتاه است که توسط جومپا لاهیری، نویسنده برنده پولیتزر، به زبان ایتالیایی نوشته شده و سپس خود او به همراه تاد پورتنویتس به انگلیسی ترجمه کرده است . این کتاب پس از مهاجرت لاهیری به رم و یادگیری زبان ایتالیایی نوشته شده و فضای آن کاملاً در این شهر میگذرد .
جرقه داستانها: همه داستانها در رم روایت میشوند؛ شهری که در این کتاب بیش از یک «صحنه»، خود «شخصیت اصلی» است . شخصیتهای داستان اغلب «غریبه»هایی هستند که هرکدام به نحوی احساس «بیجایی» میکنند. داستان اول، «کران» (The Boundary)، از زبان دختری ۱۳ ساله روایت میشود که خانوادهاش به عنوان نگهبان در یک خانه روستایی کار میکنند و او خانواده مرفهی را که برای تعطیلات به آنجا میآیند، از پشت پنجره تماشا میکند . داستان دیگر، «خانهٔ پرنور» (Well-Lit House) روایت مردی است که پس از سالها زندگی در اردوگاه پناهندگان، صاحب آپارتمانی کوچک در رم میشود، اما به دلیل نژادپرستی همسایگان از آنجا رانده میشود و بیخانمان میگردد .
داستان «پلهها» (The Steps) که قلب این مجموعه است، با ۷ راوی مختلف، تصویری از زندگی طیف متنوع ساکنان رم را از دریچه یک پلکان ۱۲۶ پلهای به تصویر میکشد؛ از مادری که پسر ۱۳ سالهاش را در قارهای دیگر جا گذاشته تا نویسندهای که شب هنگام در آن پلهها مورد تهاجم قرار میگیرد . داستان پایانی، «دانته آلیگیری» (Dante Alighieri)، راوی زنی است که بین آمریکا و رم در رفتوآمد است و با مرور خیانتهای بزرگ زندگیاش، به نوعی تسلی میرسد .
در این داستانها، از خشونت نژادپرستانه (حمله با موتور سیکلت، اخراج از خانه، یادداشتهای توهینآمیز در کیف یک معلم) گرفته تا تنهایی سالمندان و فروپاشی ازدواج، همه در لفافه و با آرامشی تقریباً رواقی توصیف میشوند . نکته قابل توجه این است که هیچیک از شخصیتها در این مجموعه اسم ندارند؛ لاهیری آنها را با عنوان «مادری که پسرش را در قارهای دیگر جا گذاشته» یا «زنی در عزاداری» معرفی میکند تا حس ازدسترفتن هویت مهاجران را تداعی کند .
فضای کتاب: این مجموعه که توسط هارپرز بازار «لذیذ، غرق در آفتاب و دلنشین» توصیف شده، حال و هوایی ملایم و تأملبرانگیز دارد و برخلاف آثار کلاسیک درباره رم، نه خبری از «زندگی شیرین» (دولچه ویتا) فلینی است و نه از گنبدهای کلیساها و قدمت ۳۰۰۰ ساله شهر . در عوض، لاهیری «جرثقیلهای قرمز ساختمانسازی در افق شهر» و «قوطیهای خالی نوشیدنی و پاکت سیگار روی پلههای اسپانیایی» را روایت میکند .
نقل قول از کتاب: «این شهر مزخرف است... اما چه قشنگ است.» (آخرین خط کتاب) .
📌 مخاطب خاص: دوستداران داستانهای کوتاه مدرن، علاقهمندان به ادبیات مهاجرت و هر کسی که میخواهد رم را نه از چشم توریستها، که از چشم کسانی که در حاشیه آن زندگی میکنند ببیند. این مجموعه تجربهای مشابه «مترجم دردها» دارد، اما با شهری متفاوت و نگاهی غریبتر.

جومپا لاهیری با نام نیلانجانا سودشنا (زاده ی ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۷ در لندن) نویسنده آمریکایی هندی تبار است.پدر و مادر لاهیری از مهاجران هندی (بنگالی) بودند که از کلکته به لندن مهاجرت کرده بودند. پدر جومپا کتابدار دانشگاه بود. او در لندن به دنیا آمد، خانواده اش وقتی که وی ۳ ساله بود به آمریکا مهاجرت کردند و به این ترتیب جومپا در رود آیلند آمریکا بزرگ شد. مادر جومپا علاقه مند بود که فرزندانش با فرهنگ بنگالی به خوبی آشنا باشند، از همین رو آن ها اغلب برای دیدن اقوامشان به کلکته می رفتند.لاهیری به کالج برنارد رفت و مدرک لیسانس در رشته ی ادبیات انگلیسی را در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد. پس از آن به دانشگاه بوستون رفت و سه مدرک فوق لیسانس در رشته های زبان انگلیسی، نگارش خلاقانه و ادبیات تطبیقی و نیز مدرک دکترا در رشته ی مطالعات رنسانس را از این دانشگاه دریافت کرد.لاهیری در سال ۲۰۰۱ با آلبرتو ووروولیاس-بوش روزنامه نگار ازدواج کرد. آنها دارای دو فرزند به نام های اکتاویو و نور هستند و در بروکلین زندگی می کنند.لاهیری با نخستین اثرش، مجموعه داستان مترجم دردها (۱۹۹۹)، برنده ی جایزه ادبی پولیتزر در سال ۲۰۰۰ شد. همچنین نخستین رمان او به نام همنام (۲۰۰۳) در ساخت فیلمی به همین نام در سال ۲۰۰۷ مورد اقتباس قرار گرفت.