🖋️ نویسنده: فیودور داستایوفسکی
🛂 نشر: نگاه (با ترجمه علی مصفا)
💞 ژانر: رمان فلسفی / اگزیستانسیالیسم
🌟 درباره کتاب:
راوی، کارمند بازنشستهای چهل ساله در سنپترزبورگ، از جامعه فرار کرده و در اتاقکی در «زیرزمین» زندگی میکند. او از خودش بیزار است، از دیگران متنفر است، اما نمیتواند دست از حرف زدن بردارد.
بخش اول کتاب، مونولوگی فلسفی است که هر خوشبینی و عقلگرایی قرن نوزدهم را به سخره میگیرد: «انسان هر کاری میکند تا به خوشبختی برسد، اما اگر یک روز خوشبختی قطعی شود، عمداً دیوانگی میکند تا نشان بدهد آزاد است.» بخش دوم، خاطرات تحقیرآمیز او با همکلاسیها و برخوردش با لیزا، روسپی جوانی که به امید رستگاری نزدش میآید، را روایت میکند.
📌 برای کسانی که: «بوف کور» هدایت و «مسخ» کافکا را دوست داشتند. داستایوفسکی در این کتاب «مرد زیرزمینی» را خلق کرد؛ ضدقهرمانی که تا امروز در ادبیات زنده است. این کتاب پیشدرآمد «جنایت و مکافات» و تأثیرگذار بر سارتر و کامو است. هشدار: خواندنش آزاردهنده است، اما فراموشنشدنی.