🖋️ نویسنده: گابریل گارسیا مارکز
🛂 نشر: نگاه
💞 ژانر: مستندنگاری / رویداد تاریخی
🌟 درباره کتاب:
کلمبیا، اوایل دهه ۱۹۹۰. پابلو اسکوبار، رئیس کارتل مدلین، میداند که هر لحظه ممکن است به آمریکا تحویل داده شود. برای جلوگیری از این اتفاق، دست به اقدام کثیفی میزند: آدمربایی از ده تن از نزدیکان و دوستان سران سیاسی و روزنامهنگاران مشهور.
نویسنده (مارکز) روایتگر زندگی این گروگانهاست؛ از جمله «ماروخا پاچون» (دوست شخصی خودش)، «دیانا توربی» (مجری تلویزیون و دختر رئیسجمهور اسبق)، و «فرانسیسکو سانتوس» (سردبیر روزنامه). آنها ماهها در اتاقکهای کوچک، زیر شکنجههای روانی، در ترس دائمی از مرگ زندگی میکنند. برخی زنده میمانند، برخی نه.
مارکز این «هلوكاست کتاب مقدس» را با جزئیاتی دقیق و با نثری صاف و روزنامهنگارانه (برخلاف رئالیسم جادویی معروفش) روایت میکند. او نشان میدهد که چگونه دولت کلمبیا، کلیسا و واسطهها تلاش کردند پای این تراژدی انسانی را قر کنند.
📌 برای کسانی که: «صد سال تنهایی» را دوست داشتند و میخواهند مارکزِ دیگر را ببینند. مستندی از کابوس «موازی» در کنار رؤیاهای ماکوندو؛ آن قدر نزدیک و ملموس که از پشت کتاب میترسی شاید این اتفاقات درست پشت دیوار خانهات در حال رخ دادناند.

گابریل خوزه گارسیا مارکز، زاده ی ۶ مارس ۱۹۲۷ در دهکده ی آرکاتاکا درمنطقه ی سانتامارا در کلمبیا - درگذشته ی ۱۷ آوریل ۲۰۱۴، رمان نویس، نویسنده، روزنامه نگار، ناشر و فعال سیاسی کلمبیایی بود. او بین مردم کشورهای آمریکای لاتین با نام گابو یا گابیتو (برای تحبیب) مشهور بود و پس از درگیری با رییس دولت کلمبیا و تحت تعقیب قرار گرفتنش در مکزیک زندگی می کرد. مارکز برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات در سال ۱۹۸۲ را بیش از سایر آثارش به خاطر رمان صد سال تنهایی چاپ ۱۹۶۷ می شناسند که یکی از پرفروش ترین کتاب های جهان است.مارکز یکی از نویسندگان پیشگام سبک ادبی رئالیسم جادویی بود، اگرچه تمام آثارش را نمی توان در این سبک طبقه بندی کرد. پزشکان در سال ۲۰۱۲ اعلام کردند که مارکز به بیماری آلزایمر مبتلا شده است.او برای نوشتن کتاب خاطرات روسپیان غمگین من، چاپ ۲۰۰۴، حدود ده سال وقت صرف کرد. در ژانویه ی ۲۰۰۶ اعلام کرد که دیگر تمایل به نوشتن را از دست داده است. میراث او، مجموعه ی بزرگی از کتاب های داستانی و غیرداستانی است که با پیوند دادن افسانه و تاریخ در آن، همه چیز را ممکن و باورکردنی می نماید. گابریل گارسیا مارکز در سال ۱۹۸۲ جایزه ی ادبی نوبل را دریافت کرد و بنیاد نوبل در بیانه ی خود او را «شعبده باز کلام و بصیرت» توصیف کرد. تمام داستان های وی به نثری نوشته شده اند که از نظر رنگارنگی و جاذبه ی غریبشان، فقط می توان آن ها را با کارناوال های آمریکای جنوبی مقایسه کرد.گابریل گارسیا مارکز، در روز پنجشنبه ۱۷ آوریل ۲۰۱۴، در ۸۷ سالگی، در مکزیکوسیتی درگذشت. جسد وی فردای آن روز در روز آدینه در مکزیکوسیتی سوزانده و بخشی از خاکستر جسد وی به زادگاهش کلمبیا منتقل شد.