✂️ کتاب: پیاده

🖋️ نویسنده: بلقیس سلیمانی
🛂 نشر: چشمه
💞 ژانر: رمان واقع‌گرا / درام اجتماعی

🌟 درباره کتاب (داستانی ):

جرقه داستان: داستان در سال‌های جنگ ایران و عراق در «گوران» (ولایت همیشگی داستان‌های سلیمانی) می‌گذرد . «انیس»، یک زن گورانی، یک سال و نیم است که با «کرامت» (مردی با گذشته مبهم) ازدواج کرده و به تهران آمده است . کرامت در تهران دانشگاه می‌رود اما رفتاری عجیب دارد؛ بددل است و اجازه خروج از خانه را به انیس نمی‌دهد . روزی کرامت مردی به نام «هوشنگ» را به خانه می‌آورد و می‌گوید قرار است مدتی مهمان آنها باشد . اما ماندن هوشنگ طولانی می‌شود و با رفتاری که کرامت دارد، عرصه بر انیس تنگ می‌شود؛ روزها که کرامت به دانشگاه می‌رود، انیس را در یکی از اتاق‌های خانه زندانی می‌کند . انیس کم‌کم حس می‌کند حضور هوشنگ در خانه آنها مشکوک است. سرانجام اتفاقی که نباید بیفتد، می‌افتد؛ کرامت دستگیر می‌شود و انیس با بچه‌ای درون شکم تنها می‌ماند و گرفتار مناسبات سیاسی و اجتماعی زمان خود می‌شود .

این رمان در زمره آثار نقد فمینیستی قرار می‌گیرد و قهرمان آن، زنی تنهاست که به‌دلیل تهمت ناروای همسرش از دیار خود رانده و آواره می‌شود . شخصیت‌های مرد در این رمان در اتحادی نانوشته هر یک به‌نحوی در رقم‌خوردن عاقبت شوم قهرمان دست دارند .

نقل قوت از کتاب: «به ترمینال کرمان که می‌رسد دلش می‌خواهد خم شود و زمین را ببوسد. وطن همین جاست... خداحافظ تهران، خداحافظ شهر بدکردار، خداحافظ شهر عبوس و غریب‌کش» .

📌 مخاطب خاص: مطالعه این کتاب را به دوستداران داستان‌های واقع‌گرایانه اجتماعی و کسانی که به نقد جایگاه زن در جامعه مردسالار علاقه دارند، پیشنهاد می‌کنیم.

درباره بلقیس سلیمانی

بلقیس سلیمانی که همه‌ی ما او را به‌عنوان داستان‌نویس می‌شناسیم، دستی نیز بر نقد دارد و پژوهشگر است. این نویسنده پرکار در سال ۱۳۴۲ در کرمان به دنیا آمد. شاید همین محل تولد و گذراندن دوران کودکی در این منطقه باعث شده که رمان‌ها و نوشته‌های او رنگ و بوی اقلیمی داشته باشند و او را نویسنده‌ای بدانیم که در تالیف رمان‌هایش دغدغه بومی‌گرایی دارد.
بلقیس سلیمانی نویسندگی را حرفه و شغل خودش می‌داند که تمام‌وقت مشغول آن است. با بررسی رمان‌ها و نوشته‌های او به‌راحتی می‌توان دریافت که او روایتگر زندگی زنان و دغدغه‌های ریز و درشت آن‌ها است. از این رو در بیشتر رمان‌هایش، زن‌ها شخصیت محوری دارند و داستان درباره دغدغه‌ها و چالش‌های درونی و بیرونی زندگی آن‌هاست. در واقع بلقیس سلیمانی به‌گفته خودش، بیشتر درباره چیزهایی می‌نویسند که از آن‌ها شناخت و اطلاعات کاملی دارد. به همین دلیل موضوع رمان‌های او دغدغه‌ها و چالش‌های زنان است و روایتی زنانه دارند. از طرفی دیگر، در برخی رمان‌های او ردپای وقایع سیاسی و تاریخی دهه ۶۰ نیز دیده می‌شود، زیرا به گفته خودش ماجراها و اتفاقات این دهه نیز دغدغه او بوده و درباره آن‌ها شناخت دارد.