🖋️ نویسنده: جومپا لاهیری
🛂 نشر: چشمه (ترجمه امیرمهدی حقیقت)
💞 ژانر: رمان معاصر / slice-of-life / ادبیات مهاجرت
🌟 درباره کتاب (داستانی ):
این رمان در ابتدا به زبان ایتالیایی نوشته شده و سپس توسط خود نویسنده به انگلیسی ترجمه شده است. داستان حول محور یک زن میانسال (که نامش فاش نمیشود) میچرخد. او در شهری شلوغ در ایتالیا (که شباهت زیادی به رم دارد) زندگی میکند و روزهایش را در «پاتوقهای» مشخصی میگذراند: پای پیشخوان بلیتفروشی سینما، در سوپرمارکت، در میدان بازارچه، و در سرداب کلیسا.
راوی کتابی درباره «سکون» و «خودشناسی» است. او از مکانها و آدمهایی که دور و برش هستند، تصاویری زنده ترسیم میکند و خواننده را به اعماق ذهن پر از تردید و تنهاییاش میبرد. کتاب شامل بخشهای کوتاه و مستقلی است که هرکدام اسم یک مکان را یدک میکشد. چیزی که این کتاب را خاص میکند، نگاه دقیق و وسواسگونه لاهیری به جزئیات بهظاهر بیاهمیت زندگی روزمره است.
نقل قول از کتاب (با مفهوم): «روی هم رفته زیاد اهل رفتن به سالن زیبایی نیستم. هر دفعه روبهروی یک زن ناخنکار مینشینم... هرازگاهی که نگاهی به او میاندازم، زیباییاش تمرکزم را به هم میزند، اجزای صورتش نقص ندارد. نگاهی به او میکنم، بعد نگاهی به خودم در آینه، و باز به این واقعیت تن میدهم که صورتم همیشه اسباب ناامیدیام بوده.»
📌 مخاطب خاص: بزرگسالان. اگر از «تسخیر ناپذیر» و «مترجم دردها» لذت بردهاید و به دنبال روایتی صمیمی، آرام و درونگرایانه از زندگی روزمره یک زن هستید، «پاتوقها» را از دست ندهید.

جومپا لاهیری با نام نیلانجانا سودشنا (زاده ی ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۷ در لندن) نویسنده آمریکایی هندی تبار است.پدر و مادر لاهیری از مهاجران هندی (بنگالی) بودند که از کلکته به لندن مهاجرت کرده بودند. پدر جومپا کتابدار دانشگاه بود. او در لندن به دنیا آمد، خانواده اش وقتی که وی ۳ ساله بود به آمریکا مهاجرت کردند و به این ترتیب جومپا در رود آیلند آمریکا بزرگ شد. مادر جومپا علاقه مند بود که فرزندانش با فرهنگ بنگالی به خوبی آشنا باشند، از همین رو آن ها اغلب برای دیدن اقوامشان به کلکته می رفتند.لاهیری به کالج برنارد رفت و مدرک لیسانس در رشته ی ادبیات انگلیسی را در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد. پس از آن به دانشگاه بوستون رفت و سه مدرک فوق لیسانس در رشته های زبان انگلیسی، نگارش خلاقانه و ادبیات تطبیقی و نیز مدرک دکترا در رشته ی مطالعات رنسانس را از این دانشگاه دریافت کرد.لاهیری در سال ۲۰۰۱ با آلبرتو ووروولیاس-بوش روزنامه نگار ازدواج کرد. آنها دارای دو فرزند به نام های اکتاویو و نور هستند و در بروکلین زندگی می کنند.لاهیری با نخستین اثرش، مجموعه داستان مترجم دردها (۱۹۹۹)، برنده ی جایزه ادبی پولیتزر در سال ۲۰۰۰ شد. همچنین نخستین رمان او به نام همنام (۲۰۰۳) در ساخت فیلمی به همین نام در سال ۲۰۰۷ مورد اقتباس قرار گرفت.