مرسیه و کامیه
✂️ کتاب: مرسیه و کامیه (Mercier and Camier)
🖋️ نویسنده: ساموئل بکت
🛂 نشر: چشمه
💞 ژانر: رمان فلسفی / پوچیگرا / ادبیات مدرن
🌟 درباره کتاب (داستانی – بدون اسپویل):
مرسیه و کامیه، دو دوست عجیب و دستوپاچلفتی، تصمیم میگیرند سفری بیهدف را آغاز کنند. آنها وسایلشان را با دقت فراوان بستهبندی میکنند، اما هیچچیز طبق برنامه پیش نمیرود . باد و باران مانعشان میشود، چترشان از کار میافتد، دوچرخهشان خیلی زود از حالت عادی خارج میشود و هر بار که از جایی دور میشوند، ناچار برمیگردند .
سفر در شهری نمادین (که شباهت زیادی به دوبلین دارد) روایت میشود؛ جایی که دوستان در مسافرخانهها و کافهها پرسه میزنند، با شخصیتهای عجیب و خطرناکی روبرو میشوند و دیالوگهای بیپایانی درباره زندگی، مرگ و معنای هیچچیز رد و بدل میکنند . بکت این رمان را در ۱۹۴۶ نوشت، اما تا سال ۱۹۷۰ از انتشار آن خودداری کرد و آن را «اولین تلاش جدیاش برای نثر فرانسوی» میدانست.
«کامیه بخت برگشته که گیر افتاده توی اون، هرگز از بابت چیزی احساس گناه نمیکنه! ما دو تا از بدجنستترین شرورهای روی زمینیم!»
مخاطب خاص: طرفداران بکت و ادبیات پوچیگرا (مثل «در انتظار گودو»). اگر به دنبال داستانی با روایت غیرخطی و طنز سیاه وادارنده به تفکر هستید، این کتاب برای شماست.
درباره ساموئل بکت
ساموئل بارکْلی بکت، زاده ی ۱۳ آوریل ۱۹۰۶ و درگذشته ی ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹، نمایشنامه نویس، رمان نویس و شاعر ایرلندی بود. او در سال ۱۹۶۹ به دلیل «نوشته هایش - در قالب رمان و نمایش - که در فقر [معنوی] انسان امروزی، فراروی و عروج او را می جوید»، جایزه ی نوبل ادبیات را دریافت نمود.خانواده اش پروتستان بودند. پدرش ویلیام، مادرش ماریا و برادرش فرانک نام داشتند. دوره ی ابتدایی را در زادگاهش سپری کرد و به واسطه ی علاقه اش به زبان فرانسه، در رشته ی ادبیات و زبان فرانسه ادامه تحصیل داد و در سال ۱۹۲۷ با درجه ی کارشناسی فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۲۸ به پاریس رفت و به مدت دو سال در اکول نرمال سوپریور به تدریس مشغول شد. در همان زمان بود که با جیمز جویس آشنایی و رفاقت پیدا کرد. این آشنایی در شکل گیری استعداد او تأثیر چشمگیری داشت و به او کمک های زیادی کرد.آثار بکت بی پروا، به شکل بنیادی کمینه گرا و بنابر بعضی تفسیرها در رابطه با وضعیت انسان ها عمیقا بدبینانه اند. این حس بدبینی اغلب با قریحه ی طنزپردازی قوی و غالبا نیش دار وی تلطیف می گردد. چنین حسی از طنز، برای بعضی از خوانندگان آثار او، این نکته را دربردارد که سفری که انسان به عنوان زندگی آغاز کرده است با وجود دشواری ها، ارزش سعی و تلاش را دارد. آثار اخیر او، بن مایه های مورد نظر را به شکلی رمزگونه و کاهش یافته مطرح می کنند.