🖋️ نویسنده: اورهان پاموک
🛂 نشر: چشمه (ترجمه امید نیک فرجام)
💞 ژانر: رمان تاریخی / پستمدرن / فلسفی
🌟 درباره کتاب (داستانی – بدون اسپویل):
جرقه داستان: سال ۱۶۶۰، دریای سیاه. یک کشتی ونیزی توسط نیروهای عثمانی توقیف میشود و یکی از سرنشینانش، جوانی ۲۵ ساله به نام «آنتونیو»، به اسارت درمیآید. او به استانبول فرستاده میشود و به «هواجه» (دانشمندی مغرور و سلطانپرست که به دنبال تقلید سلاحهای غربی است) بخشیده میشود. عجیب آنکه آنتونیو و هواجه از نظر فیزیکی چنان شبیه هم هستند که میتوانند جای یکدیگر را بگیرند. این دو نفر سالها در خانهای محبوس میشوند و دست به یک «رقص فکری» عجیب میزنند: هر شب با هم به بحث مینشینند (در مورد نجوم، فلسفه، دین، تاریخ و تکنولوژی)؛ یکی میآموزد و دیگری یاد میدهد. اما نفرت و حسادت هر لحظه در حال رشد است. هر کدام میخواهد «خود حقیقی» دیگری باشد: هواجه خواهان «خلاقیت و علم غرب» است و آنتونیو، «ایمان و قدرت شرق» را. در میانه ماجرا، سفری جنونآمیز به «آتشبازی سلطنتی» (که در آن یک هیولای غولپیکر مکانیکی ساخته میشود) و یک اپیدمی طاعون رخ میدهد و «جایجایی هویت» به مرحله «بحران مرگ و زندگی» میرسد.
این رمان که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد، اولین اثر بینالمللی پاموک است و تم اصلی آن «تقابل شرق و غرب در یک فرد واحد» است. خود پاموک درباره آن گفته: «این کتاب درباره دو نفری است که مثل سیاميها به هم چسبیدهاند و هر کدام نمیتواند بدون کشتن دیگری “خود” واقعیاش شود».
نقل قول از کتاب: «میخواستم درخت باشم، نه شاخهای که باد تکانش میدهد. اما در این سرزمین اگر میوه ندهی، بیفایدهای؛ و اگر میوه بدهی، تو را میچینند و میخورند.»
📌 مخاطب خاص: بزرگسالان، طرفداران «نام من سرخ» و «موزه معصومیت»، و هر کسی که از کشمکش هویتی، تقابل دو تمدن و روایتهای فلسفی لذت میبرد.

فرید اورهان پاموک، زاده ی ۷ ژوئن ۱۹۵۲، که در ایران به اورهان پاموک معروف شده است، نویسنده و رمان نویس اهل کشور ترکیه و برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال ۲۰۰۶ است. او نخستین ترک تباری است که این جایزه را دریافت کرده است.اورهان پاموک در خانواده ای پر فرزند و مرفه در محله ی نیشان تاشی استانبول متولد شد. اولین رمانش آقای جودت و پسران را که حکایت خانواده ای متمول و پرتعداد است، در سال ۱۹۸۲ نوشت که جوایز ملی ارهان کمال و کتاب سال را برایش به ارمغان آورد. پاموک بعد از انتشار رمان قلعه ی سفید، کرسی تدریس ادبیات داستانی را در دانشگاه کلمبیا پذیرفت و به همراه همسرش از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ مقیم نیویورک شد.اوج شهرت پاموک زمانی بود که رمان نام من سرخ را در سال ۱۹۹۸ منتشر کرد و انبوهی از جوایز ادبی در کشورهای مختلف را برایش به ارمغان آورد. سال ۲۰۰۲ رمان برف را منتشر کرد که خودش آن را نخستین و آخرین رمان سیاسی در کارنامه کاری اش خواند. ضمیمه ی روزنامه ی نیویورک تایمز سال ۲۰۰۴ این رمان را یکی از ۱۰ رمان برتر جهان معرفی کرد. پاموک سال ۲۰۰۳ کتابی با عنوان استانبول منتشر کرد که در واقع اتوبیوگرافی نویسنده است.او سال ۱۹۸۲ ازدواج کرد و سال ۱۹۹۱ اولین فرزندش که یک دختر است، به دنیا آمد. پاموک اکنون به اتفاق خانواده اش مقیم استانبول است.