سپیده دم

کتاب سپیده دمان

کتاب سپیده دمان، اثری نوشته ی فردریش نیچه است که اولین بار در سال 1881 به انتشار رسید. جملات قصار و نثر شعرگونه ی نیچه در این کتاب که نشان دهنده ی ظهور فلسفه ی به بلوغ رسیده ی اوست، به تکانه هایی می پردازد که انسان ها را وادار می کنند تا در دین، اخلاقیات، متافیزیک، و هنر به دنبال تسلی باشند. نیچه در کتاب سپیده دمان، فردگرایی شدیدتر و رشد شخصیتی را چاره ی کار می داند، به مسائل اجتماع و خانواده می پردازد و از ضمیرهایی آزاد سخن به میان می آورد که شجاعت رهایی از تبعیضات آرمان گرایانه را دارند. این اثر ارزشمند که با سبک متمایز و گاها متناقض نیچه نوشته شده، تقریبا به همه ی موضوعاتی که در آثار بعدی او مورد بررسی قرار گرفته اند، می پردازد.

درباره فردریش نیچه

فریدریش ویلهلم نیچه، زاده ی 15 اکتبر 1844 و درگذشته ی 25 آگوست 1900، فیلسوف، شاعر، منتقد ادبی، آهنگساز آلمانی و استاد لاتین و یونانی بود.نیچه در شهر کوچک روکن واقع در لایپزیک پروس به دنیا آمد. او در ابتدا در مدرسه ای عمومی و پس از آن در مدرسه ای خصوصی مشغول به تحصیل شد.نیچه پس از فارغ التحصیلی در سپتامبر 1864، به امید رسیدن به سمت کشیش پروتستان، در دانشگاه بن به تحصیل الهیات و فیلولوژی کلاسیک مشغول شد. نیچه پس از یک ترم تحصیل، به مطالعات الهیاتی خویش پایان داد و ایمان و اعتقادات مسیحی خویش را رها کرد. نیچه در سال 1869، شهروندی «پروسی» خود را ملغی کرد و تا پایان عمر، بی سرزمین ماند. او در حالی که در آلمان، سوئیس و ایتالیا سرگردان بود و در پانسیون زندگی می کرد، بخش عمده ای از آثار معروف خود را آفرید.