کتاب تورات (عهد عتیق) کتاب مقدس یهودیان و پیروان شریعت موسی کلیمالله (ع) میباشد. بخشهایی از تورات به دست موسی و دیگر بخشهای آن به دست پیامبران دیگر بنیاسرائیل چون یوشع، سموئیل، عزرا، داوود، سلیمان، اشعیا، ارمیا، حزقیال، دانیال، زکریا و… نوشته شده است.
کتاب تورات کتاب مقدس یهودیان است. بخشهای اولیه این کتاب توسط حضرت موسی نگارش یافته و مابقی آن نیز منسوب به دیگر پیامبران بنیاسراییل است.
یازده فصل نخست کتاب تورات به سِفْر پیدایش موسوم است -و بنابر باور یهودیان، مقدسترین بخشهای این کتاب نیز میباشد- دربرگیرنده موضوعاتی چون نظم جهان و تاریخچه ارتباط نخستین بین خداوند و مردم میباشد. داستان آدم و حوا و روایاتی نظیر طوفان نوح، از مهمترین مباحث مورد اشاره در این فصول است. درواقع این بخش اتورات، بنیان اساطیر و باورهای یهودی است.
سی و نه فصل بعدی کتاب عهد عتیق، پیرامون داستان پیامبران بنیاسرائیل نظیر ابراهیم، اسحاق، یعقوب و یوسف است. مهاجرت بنیاسرائیل از مهمترین روایات تاریخی این فصول میباشد. این سی و نه بخش دربردارنده داستان زندگی پیامبران و به نوعی شاکله اصلی تاریخ و سرگذشت یهودیان است.
چهار کتاب دیگر تورات به داستان موسی اشاره دارند که صدها سال پس از ابراهیم زندگی میکرد. آزادی بنیاسرائیل از یوغ فراعنه به رهبری موسی و حرکت آنها به سرزمین موعود و مورادی از این دست، از جمله مندرجات این فصول میباشد. این فصول برای یهودیان بسیار مهم میباشند. چرا که موسی مهمترین پیغمبر یهود و به نوعی بنیانگذار دین کلیمیان است.
باقی یخشهای تورات، پیرامون رویدادهای پس از موسی، استقرار بنیاسرائیل در سرزمین موعود، پادشاهی داوود نبی و سلیمان نبی و… میباشد که به بخشهای تاریخی تورات نیز معروف هستند. این بخشها بسیار جالب توجه میباشند و تاریخ ایران باستان (هخامنشیان) نیز در این بخشها مکتوب شده است.
برخی از فرقههای یهودی در کنار تورات، به کتاب تلمود نیز باورمند هستند. اما این تنها در میان گروهی از آنهاست و غالب اکثریت یهودیان، تنها تورات یا همان عهد عتیق را کتاب مقدس خویش دانسته و به دیگر کتب نظیر تلمود، وقعی نمینهند.