«خاطرات یک پسر به قلم پدر» کتابی نوشته رضی هیرمندی است. عنوان کتاب گویای موضوع آن است؛ نویسنده خاطرات پسرش را از تولد تا هفت سالگی روایت میکند. بنابراین این کتاب را میتوان در ردهی کتابهای خاطرهنویسی قرار داد. کتاب به برو بچههای دههی شصت تقدیم شده است، بنابراین از خلال روایت این خاطرات، برخی از تلخیها و شادیهای این دوره نیز مرور میشود.
پسر وقتی که با یک جیغ بلند حضورش را در این دنیا اعلام میکند، پدرش بر این گمان است که بچهشان باید برای خودش دفتر خاطراتی داشته باشد. از این رو، پدر از همان لحظه شروع به نوشتن خاطرات پسرش میکند، با این خوشخیالی که وقتی پسر به سن هفت سالگی میرسد، خودش میتواند خاطراتش را بنویسد. اما این اتفاق رخ نمیدهد و پسر از نوشتن خاطرات سر باز میزند.
به گفتهی نویسنده این خاطرات در ابتدا به شکل یادداشت در تقویم جیبی نوشته شدهاند و برخی از این نوشتهها گم و گور شدهاند. از سال 1363 به بعد خاطرات سر و شکل مرتب و منظمی به خود میگیرند. رضی هنرمندی در دوران کرونا با ویرایش و گزینش این خاطرات آنها را برای چاپ آماده کرده است.
نکتهی مهم دربارهی این خاطرات این است که پدر کوشیده است با امانتداری کامل این خاطرات را روایت کند. یعنی بیجهت چیزی را به پسرش نسبت ندهد و یا حرفهای خودش را از زبان او نقل نکند. از خلال این خاطرات، تا حدی زندگی خانوادگی راوی نیز روایت میشود. در واقع پای همسر نویسنده نیز در میان است و برخی از خاطرات را همسر او از شش سال اول زندگی بهروز پسرشان روایت میکند. این خاطرات در کتاب با نشان ماه مشخص شدهاند.
نکته قابل تامل در بارهی کتاب این است که خاطرات با وقایع تاریخی مهم دههی شصت نشانهگذاری شدهاند. مثلا خاطرات سوم خرداد همراه است با آزاد شدن خرمشهر. یا تعطیلی دوسالهی دانشگاهها در اوایل دهه شصت به بهانهای در کتاب نقل میشود. همهی اینها همراه است با مشکلات اجتماعی، نوع و محل زندگی که حال و هوای دههی شصت را بازنمایی میکند.
«خاطرات یک پسر به قلم پدر» یک خاطرهنویسی است که از زندگی یک پسر آغاز میشود و در پسزمینهی آن چیزهای بسیاری روایت میشود از جمله حال و هوای دههی شصت و زندگی در این دههی پر ماجرا. این کتاب میتواند برای علاقمندان به خاطره و دههی نوستالژیک شصت خواندنی و جذاب باشد.

رضی هیرمندی در سال ۱۳۲۶ در روستایی به نام واصلان در پیرامون زابل در سیستان به دنیا آمده است، دوره دبستان را در این روستا و دوره متوسطه را در رشته طبیعی در زابل به پایان برد. پس از آن در سال ۱۳۴۵ در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه مشهد (دانشگاه فردوسی) پذیرفته و در سال ۱۳۴۹ دانش آموخته شد. در سال ۱۳۵۳ به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد، و از آن سال در تهران به عنوان دبیر، در دبیرستان هایی مانند خوارزمی تدریس کرد. همزمان برای هشت سال در دانشگاه تهران به عنوان مربی، زبان انگلیسی را به دانشجویان تدریس می کرد. رضی هیرمندی در سال ۱۳۶۵ دوره کارشناسی ارشد زبان شناسی همگانی را در دانشگاه تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۶۷ در رساله ای با عنوان توصیف مقابله ای زمان ها در انگلیسی و فارسی به پایان رساند. در سال های ۱۳۷۰ به بعد او در دانشگاه آزاد اصول ترجمه را نیز به دانشجویان تدریس می کرد. سرانجام پس از بیست و پنج سال کار رسمی، درسال ۱۳۸۱ خودخواسته بازنشسته شد و یکسره به نوشتن و ترجمه پرداخته است. رضی هیرمندی کار ادبی اش را برای کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۵۵ با ترجمه کتاب درخت بخشنده اثر معروف شل سیلور استاین نویسنده شهیر آمریکایی آغاز کرد. همچنین در همین سال کار ترجمه برای بزرگسالان را با ترجمه کتاب این منم واکین شروع کرد. از آن پس رضی هیرمندی در دو رشته ترجمه و تألیف کار کرده است و حاصل آن بیش از ۱۰۰ اثر است. برخی از این آثار جوایزی را نصیب او کرده است.