آوای کوهستان
✂️ کتاب: آوای کوهستان (The Sound of the Mountain)
🖋️ نویسنده: یاسوناری کاواباتا
🛂 نشر: چشمه (ترجمه داریوش قهرمانپور)
💞 ژانر: رمان ادبیات ژاپن /slice-of-life / درام خانوادگی
🌟 درباره کتاب (داستانی ):
جرقه داستان: اوگاتا شینگو، تاجر مسن توکیویی، یک مشکل دارد: مدام صدای مهیبی را از اعماق کوه همسایه میشنود. صدایی که هیچکس دیگری نمیشنود و شینگو آن را «صدای مرگ» تعبیر میکند . همسرش زنی فداکار اما دور است، پسر بزرگش شوئیچی مدام به او خیانت میکند، و تنها نقطه روشن زندگیاش عروس زیبا و مهربانش «کیکو» است .
شینگو که در جوانی عشق واقعی را از دست داده، حالا در آستانه پیری، دلبستگیهایش به کیکو به تدریج از مرز احساسات پدری فراتر میرود. او شبها خواب «زن کوهستان» (هیولای افسانهای ژاپنی که مردان گمشده را میبلعد) را میبیند و صبحها با کابوسی از خود بیگانگی و پوچی بیدار میشود .
فضای کتاب: «آوای کوهستان» (۱۹۵۴) شاهکاری است آرام و تأملبرانگیز از نخستین نویسنده ژاپنی برنده نوبل ادبیات (۱۹۶۸). کاواباتا در این کتاب روایتگر زوال تدریجی یک انسان و روابط پیچیده درون یک خانواده سنتی ژاپنی در تقابل با مدرنیته پس از جنگ است . این رمانِ کمحادثه، پر از جملاتی است که مانند نقاشیهای «سومیه» (جوهر سیاه) ژاپنی، با کمترین کلمات، عمیقترین احساسات را منتقل میکند.
نقل قول از کتاب: «این رفتار پدرش قدری مبالغهآمیز بود. شینگو که با این حالات خودش آشنا بود، احساس غریبی شبیه ترس داشت. هر قدر بیشتر تلاش میکرد آن دختر را به یاد آورد، کمتر موفق میشد. احساس کرد که عمری از دست رفته است.»
📌 مخاطب خاص: بزرگسالان و نوجوانان ۱۶ سال به بالا. اگر از کتابهای «هیاهوی سکوت» و «زندگی به روایت چخوف» لذت میبرید و تشنه آرامشی در دل کلمات هستید، «آوای کوهستان» شما را مجذوب خواهد کرد. طرفداران هاروکی موراکامی (که به شدت از کاواباتا تأثیر گرفته) این اثر را دستکم نخواهند گرفت.
درباره یاسوناری کاواباتا
یاسوناری کاواباتا، زاده ی ۱۸۹۹ و درگذشته ی ۱۹۷۲، نخستین ژاپنی برنده ی جایزه ی ادبیات نوبل است.او در کودکی (تا ۹ سالگی) خویشاوندان خود از جمله مادر، پدر، مادربزرگ و تنها خواهرش را از دست داد؛ دلیل حس انزوا و درون مایه ی مرگ در اکثر آثارش را همین یتیمی زودهنگام دانسته اند.او در سال ۱۹۲۴ از دانشگاه امپراتوری توکیو در رشته ی ادبیات فارغ التحصیل شد. اولین اثر موفق او، «رقاصه ایزو» در سال ۱۹۲۵ به چاپ رسید. در سال ۱۹۴۵ یکی از بهترین آثارش، «آوای کوهستان» را نوشت و در سال ۱۹۶۸ موفق به دریافت جایزه ی نوبل شد. درباره ی خودکشی یوکیو میشیما دوست نزدیک خود گفت: «هرچه هم انسان از جهان بیگانه باشد خودکشی راه حل نیست. هر چه آدمی که خودکشی کرده در خور ستایش باشد باز هم بسیار دور تر از قدیسان جای دارد.»وی که سال ها از ضعف جسمانی شدید رنج می برد در ۱۶ آوریل ۱۹۷۲ در شهر زوچی به وسیله ی گاز خودکشی کرد.
