آنارشیسم
کتاب آنارشیسم
جرج وودکاک سال ۱۹۱۲ در شهر وینیپگ کانادا به دنیا آمد. در کودکی به انگلستان رفت و تا سال ۱۹۴۹ که به کانادا بازگشت در آن کشور اقامت کرد. او نخست به عنوان یک شاعر دست به قلم برد و در دههی ۱۹۳۰ به انتشار مجلات کوچک پرداخت. صلحدوستیاش او را منطقا به سوی آنارشیسم سوق داد (زیرا نفی خشونت متضمن نفی جبر و زور نیز هست). در این میان دوستیاش با ماری لوییز برنری مهمترین نقش را در کشاندن او به فعالیتهای آنارشیستی، در فاصلهی سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۹، داشت. وودکاک استاد زبان انگلیسی در دانشگاه واشنگتن و نیز استاد زبان انگلیسی و مطالعات آسیایی در دانشگاه بریتیش کلمبیا بود، اما در ۱۹۶۳ از کار تدریس در دانشگاه کناره گرفت تا وقت خود را بهتمامی صرف نوشتن کند. او یکی از سردبیران نشریهی گزارش جنگ و آزادی و همچنین سردبیر و بنیانگذار نشریهی ادبی اختیارگرا به نام ناو(اکنون) بود. او سال ۱۹۹۵ درگذشت. کتابهایش جایزههای ادبی بسیار برد و در ۱۹۷۳ به خاطر دستاوردهایش در نگارش کتابهای هنری و علوم انسانی جایزهی مولسون، که معتبرترین جایزه در کاناداست، نصیب وی شد. حدود چهل کتاب نوشته است که عمدتا شامل سفرنامه، تاریخ، شعر، نقد ادبی و زندگینامهی بزرگان و نخبگان آنارشیست است. این زندگینامهها دربارهی کروپوتکین، پرودوناسکار وایلد و شبهآنارشیستهایی مانند آلدوس هاکسلی و جرج اورول است. در اینجا شماری از آخرین کتابهایش را نام میبریم: نفی و طرد سیاست (۱۹۷۲)، هربرت رید (۱۹۷۲)، چه کسی امپراتوری بریتانیا را نابود کرد؟ (۱۹۷۴)، گابریل دومون (۱۹۷۵) و یادداشتهایی دربارهی دیدارها (۱۹۷۵). کتاب آنارشیسم او یکی از برجستهترین بررسیهای نظری و تاریخی دربارهی اندیشهها و جنبشهای «طرفدار اختیار» است.
درباره جرج وودکاک
جرج وودکاک در سال ۱۹۱۲ در وینی پگ کانادا متولد شد. در دوران کودکی به انگلستان رفت و تا سال ۱۹۴۹ که به کانادا مراجعت کرد، در این کشور سکونت داشت. وی در دانشگاه واشینکتن به تدریس زبان انگلیسی پرداخت و در دانشگاه بریتیش کلمبیا نیز به تدریس انگلیسی و بررسیهای آسیائی اشتغال داشت اما در سال ۱۹۶۲ از شغل خویش استعفا کرد تا یکسره به کار نوشتن بپردازد.
وی کار ادبی خود را با شعر آغاز نمود و اشعار خویش را در مجلههای کوچک دهه ۱۹۳۰ منتشر میکرد. پاسیفیسم او را منطقا به آنارشیسم کشانید (نفی خشونت، مستلزم نفی اقتدار و اجبار است) . دوستی وی با ماری لوئیز برنری موثرترین عامل روی آوردن او به مبارزات آنارشیستی بین سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۹ بود که طی آن، وی یکی از سردبیران War Commentrayو Freedom بوده، همچمین سردبیرو بنیانگذار مجله ادبی اختیارگرای Now و نیز مجله آمریکایی Dissent بشمار میرفت . از میان چهل کتابی که نوشتهاست، میتوان به روح بلورین (۱۹۶۶) که مطالعهای است در باب جرج اورول و زندگینامه پطر کروپوتکین، پرودون، اسکار وایلد، گاندی و هاکسلی اشاره نمود. کتاب آنارشیسم نوشته وی (۱۹۷۰) یکی از ماخذ معتبری است که در مورد ایده و جنبشهای اختیارگرا، به زبان انگلیسی نوشته شدهاست.