🖋️ نویسنده: صادق هدایت (به کوشش جهانگیر هدایت)
🛂 نشر: چشمه (در ایران)
💞 ژانر: مجموعه داستان / نمایشنامه / مقاله
🌟 درباره کتاب (داستانی و غیرداستانی):
این کتاب مجموعهای است از دستنوشتهها، داستانها و مقالات منتشر نشده یا نایاب صادق هدایت (۱۹۵۱-۱۹۰۳) که توسط برادرزادهاش، «جهانگیر هدایت» (نویسنده «از صادق تا صادق») جمعآوری و تدوین شده است. از آنجا که بسیاری از آثار هدایت در دورههای مختلف سانسور یا از چرخه نشر خارج شدهاند، این مجموعه برای هدایتپژوهان «کشفی غنی» محسوب میشود.
این مجموعه نه تنها شامل داستانهایی منتشرنشده از جوانی هدایت است، بلکه پرده از مقالات تحقیقیاش درباره ایران باستان و فرهنگ عامه برمیدارد. جهانگیر هدایت در مقدمه، فرازهایی از خاطرات خود را درباره «صادق» به عنوان یک عموی آشفتهحال و شاعر نیز روایت کرده است. از نکات جذاب این مجموعه میتوان به تصحیح و چاپ «مقدمهای بر رباعیات خیام» در نسخهای که خود هدایت تصحیح کرده بود و مجموعهای از نقاشیهای طنز او (با قلمی شبیه گوگول و داستایفسکی) اشاره کرد.
📌 مخاطب خاص: برای هر هدایتپژوه جدی یا خوانندهای که فقط «بوف کور» را خوانده است، «آثار نایاب صادق هدایت» فرصتی استثنایی برای نگاه به «آشپزخانه ذهن» نویسندهای که تا ابد «زنده به گور» است.

صادق هدایت، زاده ی 28 بهمن 1281 و درگذشته ی 19 فروردین 1330 شمسی، داستان نویس، مترجم و روشنفکر ایرانی بود.هدایت در تهران متولد شد. صادق کوچکترین پسر خانواده بود و دو برادر و دو خواهر بزرگتر و یک خواهر کوچکتر از خود داشت.او دوره ی متوسطه را در دبیرستان دارالفنون آغاز کرد ولی در سال 1295 به خاطر بیماری چشم درد، مدرسه را ترک کرد و یک سال بعد، در مدرسه ی فرانسوی سن لویی به تحصیل پرداخت. اولین آشنایی هدایت با ادبیات جهان در این مدرسه رقم خورد. او به کشیش مدرسه درس فارسی می داد و کشیش هم او را با ادبیات جهان آشنا می کرد. هدایت در همین مدرسه به علوم خفیه و متافیزیک علاقه پیدا کرد. این علاقه بعدها هم ادامه دار بود و او سال ها بعد، نوشته هایی را در این باره از خود بر جای گذاشت.هدایت در سال 1309 و بدون به پایان رساندن تحصیلات خود، به تهران بازگشت و در بانک ملی مشغول به کار شد.او در سال 1315 به هند رفت و به فراگیری زبان پهلوی پرداخت. او سپس کارنامه ی اردشیر بابکان را از پهلوی به فارسی برگرداند.هدایت در طی اقامت در بمبئی، معروف ترین اثر خود، «بوف کور» را که در پاریس نوشته بود، پس از اندکی تغییر با دست بر روی کاغذ نوشت نوشت، به صورت پلی کپی در پنجاه نسخه انتشار داد و برای دوستان خود فرستاد.او را به همراه محمدعلی جمال زاده، بزرگ علوی و صادق چوبک، یکی از پدران داستان نویسی نوین ایران می دانند. هدایت در 19 فروردین سال 1330 در پاریس خودکشی کرد و چند روز بعد در گورستان پرلاشز به خاک سپرده شد.